logo

Inloggen:


Gegevens vergeten?


Stoornis omschrijvingen

Stoornis omschrijvingen zijn er in vele soorten en maten. Een aantal zijn hieronder beknopt weergegeven. In het WBOC Kenniscentrum, waar een lidmaatschap voor nodig is, staan er natuurlijk veel meer en meer details. Maar de top tien van de meest opgevraagde staan hieronder. Staat de stoornis die u zoekt er niet bij? Dan kunt U via het contactformulier wel een omschrijving hiervan gratis opvragen via de E-mail.

Zoekt u informatie hoe een stoornis te herkennen? Klik dan hier.

<< Terug naar het Informatiecentrum

Stoornissen top 10 (op alfabetische volgorde)
ADD
ADHD
Asperger
Autisme/ Autisme Spectrum Stoornis (ASS)
DCD
Dyspraxie
MCDD
NLD
ODD
PDD-NOS

 

 

 

 

 
 

 

 
 

ADD
is een ontwikkelingsstoornis. ADD is een vorm van ADHD waarbij de hyperactiviteit ontbreekt. ADD staat voor ‘Attention Deficit Disorder’. Kinderen met ADD hebben meestal veel moeite met één of meer aandachtsfuncties. Zo kan het zijn dat ze het lastig vinden om gericht informatie op te nemen of om een onderscheid te maken tussen belangrijke en onbelangrijke prikkels. Kinderen met ADD zijn vaak erg stil, teruggetrokken en passief.

ADHD
ADHD is een ontwikkelingsstoornis. ADHD is de afkorting van Attention Deficit Hyperactivity Disorder (in het Nederlands: aandachts- en concentratiestoornis met hyperactiviteit). Kinderen met ADHD reageren op een aantal gebieden anders dan andere kinderen. Ze hebben vaker en sterker dan gemiddeld last van:
- aandachts- en concentratieproblemen
- impulsiviteit
- hyperactiviteit

Kinderen met ADHD hebben moeite om hun aandacht blijvend op een taak te richten en zich niet door allerlei prikkels uit de omgeving te laten afleiden. Dat kan ernstige gevolgen hebben voor hun concentratie. Officieel bestaan er drie typen ADHD:
- ADHD met voornamelijk aandachts-en concentratiestoornissen (vaak ADD genoemd)
- ADHD met voornamelijk hyperactiviteit en impulsiviteit
- ADHD met de combinatie van de hierboven genoemde typen (dit komt het meeste voor). 

Asperger
Een Oostenrijkse kinderarts Hans Asperger publiceerde in 1944 zijn eerste artikel over een groep kinderen en jongeren met een afwijkend gedragspatroon. Dit gedrag staat tegenwoordig bekend als de stoornis van Asperger. Mensen met de stoornis van Asperger hebben net als mensen met klassiek autisme problemen met sociale interactie. Ze vertonen beperkte patronen van gedrag, een beperkte belangstelling en een beperkt patroon van activiteiten. Het verschil is vaak ook de spraakontwikkeling. Mensen met de stoornis van Asperger hebben een normale spraakontwikkeling. Maar dat wil niet zeggen dat ze geen communicatieproblemen hebben. Vooral met de meer subtiele sociale aspecten van communicatie hebben ze problemen. Mensen met de stoornis van Asperger hebben meestal een normale of hoognormale intelligentie.

Autisme Spectrum stoornis
Een autisme spectrum stoornis (ASS) is een contactstoornis. Autisme komt van het Griekse woord 'autos' dat 'zelf' betekent. Autos verwijst naar de in zichzelf gekeerde indruk die mensen met autisme soms maken. Niet alle autistische kinderen zijn in zichzelf gekeerd overigens. Het geheel van autistische stoornissen wordt een spectrum genoemd, omdat er verschillende uitingsvormen onder vallen. Wat deze uitingsvormen met elkaar gemeen hebben, is een contactstoornis. Dit kunnen problemen in de sociale interactie zijn, met de communicatie en soms ook met de fantasie (verbeelding).
 
Uit de naam van de stoornis blijkt niet of het gaat om een lichte of een zwaardere vorm van autisme. Alle mensen met autisme ervaren ieder voor zich hun eigen beperkingen en problemen. Soms ervaart alleen de omgeving dat iemand anders is. De autistische stoornis, het kernautisme of klassiek autisme wordt ook wel het Kannersyndroom genoemd. Kenmerkend hierbij zijn een extreme sociale isolatie, de drang om alles hetzelfde te houden, fascinatie voor bepaalde objecten en een gebrekkig gebruik van taal als communicatiemiddel. Er zijn diverse folders over wat een Autisme Spectrum Stoornis is, vooral die van de Nederlandse Vereniging van Autisme zijn aan te raden.

DCD
DCD staat voor Developmental Coördination Disorder, in het Nederlands vertaald als stoornis in de ontwikkeling van de coördinatie van bewegingen. Dit is een verzamelnaam voor een aantal kenmerken van (licht) gestoorde motorische functies, zoals een lage spierspanning, een grote bewegingsonrust, coördinatieproblemen of problemen met fijnmotorische vaardigheden. Deze problemen kunnen apart voorkomen, maar veel vaker treden ze in combinatie op. DCD lijkt voor te komen bij 5 tot 10 % van de schoolgaande kinderen. Vaak zijn het jongens. In diverse onderzoeken worden verhoudingen genoemd van 4 meisjes tot 10 jongens.

Soepel bewegen, praten, uit je woorden komen, jezelf aan- en uitkleden, tandenpoetsen, billen afvegen, met mes en vork eten, veters strikken, een bal gooien en vangen, met een pen schrijven etc. etc. Het lijkt allemaal zo gewoon dat kinderen deze vaardigheden leren. Voor sommige kinderen is dat niet zo gewoon. Dat kunnen kinderen zijn met DCD. 

Dyspraxie
Dyspraxie is een stoornis bij het correct verwerken van informatie. Dit leidt tot moeilijkheden bij motorische vaardigheden. Bijvoorbeeld bij het uitvoeren van een taak waarvoor oefening nodig is of bij acties die niet in de hersens zijn geprogrammeerd. Zuigen en wandelen zijn voorbeelden van geprogrammeerde acties. Het schillen van een sinaasappel, het aantrekken van een jas en het papiertje van een snoepje halen zijn dat niet. Vaak gaat dyspraxie samen met problemen met de spraak, taal, waarnemen, denken en gevoelige tastzin. 

Verbale ontwikkelingsdyspraxie is het onvermogen tot het juist aansturen van de spraakspieren (tong, lippen, kaken, gezicht) bij het vormen van spraakklanken en voor het combineren van deze klanken tot lettergrepen en woorden. Met de spieren is in het algemeen niets mis. Hoewel een kind weet wat het wil zeggen, kan hij/zij het niet goed. Met niet aan spraak gerelateerde spieractiviteiten (hoesten, kauwen, slikken) zijn er meestal geen problemen.
Kinderen met verbale ontwikkelingsdyspraxie moeten leren om de juiste klanken uit te spreken door op de juiste manier hun tong te plaatsen, lippen te ronden etc.

Multiple Complex Devolpmental Disorder (MCDD)
MCDD is een meervoudige complexe ontwikkelingsstoornis. Hierbij gaat het om kinderen die naast de problemen die bij PDD-NOS horen, ook moeite hebben met het beheersen van hun emoties. Zijn ze angstig, dan wordt dit al snel paniek en zijn zij een beetje boos, dan wordt dit al snel een woedeaanval. Ook hebben deze kinderen geen gebrek aan verbeelding maar juist een onbegrensde fantasie die vaak niet te remmen is waardoor zij werkelijkheid en fantasie niet meer uit elkaar kunnen houden.
 
NLD 
NLD is een afkorting van de Engelse term Non-verbal Learning Disabilities. Letterlijk vertaald betekent dat ‘non-verbale
leerstoornissen’. Dit zijn leerstoornissen die betrekking hebben op non-verbale informatie. Op zich kan deze term verwarring geven, omdat kinderen met dit beeld verbaal zeer vaardig kunnen overkomen, maar toch problemen kunnen hebben met bepaalde aspecten van taal met name de betekenis en het begrip van talige boodschappen.

NLD is een begrip uit de neuropsychologie waarbij het gaat om een specifiek profiel van vaardigheden en tekorten bij de informatieverwerking van zintuiglijke prikkels. De auditieve informatie (het horen) wordt beter verwerkt dan de informatie die via zien en voelen binnenkomen. De problemen uiten zich in de motoriek, het ruimtelijk inzicht, het inzicht in oorzaak-gevolg-relaties, de schoolse vaardigheden bij rekenen en schrijven, het werktempo en het ‘sociale snapvermogen’.
 
ODD
Agressieve gedragsstoornissen worden onderscheiden in oppositioneel opstandige gedragsstoornissen (ODD, Oppositional Defiant Disorder) en antisociale gedragsstoornissen (CD, Conduct Disorders). Samen worden deze gedragsstoornissen ook wel disruptieve stoornissen genoemd (DBD, Disruptive Behavior Disorder). Kinderen en jongeren met een oppositioneel Opstandige Gedragsstoornis (ODD) zijn moeilijk in de opvoeding, ongehoorzaam en in verzet, maar feitelijk gewelddadig gedrag is niet aan de orde. 

PDD-NOS
Een Pervasive Developmental Disorder, Not Otherwise Specified, oftewel een Pervasieve ontwikkelingsstoornis, niet anderszins omschreven. Een aantal kenmerken van autisme komt bij hen voor, maar in mindere mate of in een andere samenstelling. Er zijn kinderen die niet voldoen aan de eis van minimaal zes kenmerken van de autistische stoornis en/of die niet voldoen aan de eis dat de kenmerken verspreid zijn over drie ontwikkelingsgebieden. Ook komt het voor dat kinderen autistisch gedrag ontwikkelen na hun derde jaar, waardoor zij in deze categorie komen te vallen en PDD-NOS als diagnose krijgen.

In sommige levensfasen zoals de koppigheidsperiode of de puberteit is opstandig en agressief gedrag bij kinderen een vrij normaal verschijnsel. We spreken pas van agressieve gedragsstoornissen wanneer het gaat om ernstig negatieve gedragingen die vaker en sterker dan gemiddeld voorkomen, niet worden veroorzaakt door de omstandigheden en al langere tijd aanwezig zijn.


<< Naar boven

<< Terug naar het informatiecentrum